Column: inbreien tot de laatste grasspriet

 

De provincie Noord-Holland heeft weer iets gevonden. Niet een oplossing, maar een probleem. Dit keer: sportcomplexen die zich mogelijk buiten de kernen van Winkel/Nieuwe Niedorp en Hippolytushoef durven te begeven. Dat kan natuurlijk niet. Want ergens op een kaart is een lijn getrokken, en lijnen zijn heilig.

Volgens de provincie vormt de N99 een “heldere landschappelijke begrenzing”. Dat klinkt indrukwekkend, totdat je beseft dat het gewoon een weg is. Maar een weg waar je blijkbaar niet overheen mag komen. Een sportcomplex aan de andere kant? Schokkend. Het landschap zou het niet overleven. De openheid ook niet. Het kanaal Alkmaar-Kolhorn krijgt dezelfde behandeling: een “heldere begrenzing” die vooral helder is voor wie er met een vergrootglas naar kijkt vanaf kantoor.

Ondertussen gebeurt er lokaal iets gevaarlijks: samenwerking. De gemeente Hollands Kroon, initiatiefgroepen en sportverenigingen hebben samen nagedacht, plannen gemaakt en draagvlak gecreëerd. Er ligt zelfs al een principeovereenkomst. Dat had natuurlijk nooit mogen gebeuren zonder eerst uitgebreid toestemming te vragen aan de heilige inbrei-doctrine.

Want bouwen binnen de kern, dát is pas kwaliteit. Elk stukje groen mag eraan geloven. Park de Meet? Inbreien. Open ruimte? Inbreien. Dat dit duurder is, minder prettig woont en bewoners structureel tegen de haren instrijkt, doet er niet toe. Het staat zo mooi in beleidsstukken.

Een sportcomplex buiten de kern levert ruimte op voor woningen ín de kern, maar dat is blijkbaar te logisch. En logisch is verdacht. Beter is het om sportvelden te laten liggen waar ze liggen en ondertussen te doen alsof woningnood vanzelf oplost als je maar vaak genoeg “ruimtelijke kwaliteit” zegt.

Het mooiste detail: het advies is “bindend, maar niet bindend”. De gemeente mág ervan afwijken, mits zij een “goede motivering” geeft. Wat dat precies is, weet niemand. Maar het houdt iedereen lekker bezig. Hollands Kroon laat zien dat ruimtelijke keuzes ook gebaseerd kunnen zijn op samenwerking, logica en lokale realiteit. De provincie laat zich liever leiden door principes, principes dragen echter niet bij aan duurzame oplossingen m.b.t. wonen en sporten.

Misschien is het tijd dat de provincie eens een veldbezoek brengt. Niet aan het landschap, maar aan de realiteit. Want in Hollands Kroon bouwen ze niet op papier. Daar bouwen ze aan oplossingen.

Hielko Mels

Ter verbetering van uw gebruikerservaring wordt op deze website van LDA gebruik gemaakt van cookies.