Categorie archieven: Column

Column: inbreien tot de laatste grasspriet

 

De provincie Noord-Holland heeft weer iets gevonden. Niet een oplossing, maar een probleem. Dit keer: sportcomplexen die zich mogelijk buiten de kernen van Winkel/Nieuwe Niedorp en Hippolytushoef durven te begeven. Dat kan natuurlijk niet. Want ergens op een kaart is een lijn getrokken, en lijnen zijn heilig.

Volgens de provincie vormt de N99 een “heldere landschappelijke begrenzing”. Dat klinkt indrukwekkend, totdat je beseft dat het gewoon een weg is. Maar een weg waar je blijkbaar niet overheen mag komen. Een sportcomplex aan de andere kant? Schokkend. Het landschap zou het niet overleven. De openheid ook niet. Het kanaal Alkmaar-Kolhorn krijgt dezelfde behandeling: een “heldere begrenzing” die vooral helder is voor wie er met een vergrootglas naar kijkt vanaf kantoor.

Ondertussen gebeurt er lokaal iets gevaarlijks: samenwerking. De gemeente Hollands Kroon, initiatiefgroepen en sportverenigingen hebben samen nagedacht, plannen gemaakt en draagvlak gecreëerd. Er ligt zelfs al een principeovereenkomst. Dat had natuurlijk nooit mogen gebeuren zonder eerst uitgebreid toestemming te vragen aan de heilige inbrei-doctrine.

Want bouwen binnen de kern, dát is pas kwaliteit. Elk stukje groen mag eraan geloven. Park de Meet? Inbreien. Open ruimte? Inbreien. Dat dit duurder is, minder prettig woont en bewoners structureel tegen de haren instrijkt, doet er niet toe. Het staat zo mooi in beleidsstukken.

Een sportcomplex buiten de kern levert ruimte op voor woningen ín de kern, maar dat is blijkbaar te logisch. En logisch is verdacht. Beter is het om sportvelden te laten liggen waar ze liggen en ondertussen te doen alsof woningnood vanzelf oplost als je maar vaak genoeg “ruimtelijke kwaliteit” zegt.

Het mooiste detail: het advies is “bindend, maar niet bindend”. De gemeente mág ervan afwijken, mits zij een “goede motivering” geeft. Wat dat precies is, weet niemand. Maar het houdt iedereen lekker bezig. Hollands Kroon laat zien dat ruimtelijke keuzes ook gebaseerd kunnen zijn op samenwerking, logica en lokale realiteit. De provincie laat zich liever leiden door principes, principes dragen echter niet bij aan duurzame oplossingen m.b.t. wonen en sporten.

Misschien is het tijd dat de provincie eens een veldbezoek brengt. Niet aan het landschap, maar aan de realiteit. Want in Hollands Kroon bouwen ze niet op papier. Daar bouwen ze aan oplossingen.

Hielko Mels

College Hollands Kroon wil geen actie ondernemen tegen illegale demonstraties

Op 21 juni 2025 blokkeerde Extinction Rebellion de A7 ter hoogte van de Afsluitdijk.
Als gevolg hiervan stonden honderden mensen urenlang in de brandende zon in de file. Tegelijkertijd was verder in het land de A4 afgesloten vanwege de NAVO-top, en de A10 afgesloten vanwege een festival.

De Wet Openbare Manifestaties is hier duidelijk over: het blokkeren van een snelweg is niet toegestaan, ook als dit onder het mom van een demonstratie wordt gedaan. De burgemeester kan demonstraties verbieden of beëindigen als dat nodig is voor de bescherming van de gezondheid, het verkeer, of om wanordelijkheden te voorkomen. Blokkeren van een snelweg is op zichzelf al een overtreding, zelfs als het onder het mom van een demonstratie gebeurt.

LDA heeft vragen gesteld aan het college over de ‘demonstratie’. De antwoorden zijn, zacht uitgedrukt, van matige kwaliteit. De volledige beantwoording vindt u hier.
Kort samengevat geeft het college in de beantwoording het volgende aan:

  • Er is vooraf geen overleg geweest met XR, en er zijn geen beperkingen opgelegd door de burgemeester (in samenwerking met de driehoek van politie en Officier van Justitie)
  • Er zijn ‘beleid- en tolerantiegrenzen afgesproken’, zonder dat deze verder toegelicht worden.
  • Er is geen poging gedaan om de ‘demonstratie’ af te breken.
  • Er zijn geen maatregelen genomen om te voorkomen dat de ‘demonstranten’ de snelweg konden betreden.
  • De illegale bezetting van de A7 is niet te voorkomen, en er zullen dus ook geen maatregelen worden genomen de volgende keer. De ‘demonstratie’ zal in goede banen worden geleid.

Deze antwoorden tonen aan dat het college nooit van plan is geweest om de ‘demonstratie’ te voorkomen of snel af te breken. Dat is een zeer ernstige constatering, aangezien we het hier hebben over een cruciaal stuk infrastructuur. Tel daarbij op dat het blokkeren van een snelweg zeer gevaarlijk kan zijn voor de ‘demonstranten’ zelf én de weer- en verkeerssituatie op de dag van de ‘demonstratie’. Dit alles maakt de keuze om niet op te treden uitermate laakbaar.

Het recht op demonstratie is een groot goed, maar is geen absoluut recht. De grenzen zijn helder: je mag geen andere wetten overtreden, gevaarlijk zijn voor de gezondheid of het verkeer, of de openbare orde verstoren. Dit zijn naar mijn idee zeer redelijke eisen, waarbij een beetje hinder voor de samenleving helemaal niet erg hoeft te zijn. Het lijkt mij echter voor de hand liggend dat het blokkeren van de Afsluitdijk ver buiten de grenzen van de wet ligt.

Daan Pruimboom

Column tiny houses

Kritische noot LDA bij tiny houses: een gemiste kans voor echte woningen.
Tiny houses zijn een idealistisch idee dat volgens LDA het woningtekort niet oplost, maar juist verergert. Op gemeentelijke grond waar één tiny house wordt neergezet, had vaak een complete eengezinswoning kunnen staan. Ruimte voor een heel gezin in plaats van een hippe leefkist voor één persoon of stel. Tiny houses lijken duurzaam en gemeenschapsgericht, maar uiteindelijk verdringen ze broodnodige betaalbare woningen die écht een oplossing bieden voor de wooncrisis. Gemeente Hollands Kroon maakt zo een keuze die leuk lijkt voor een nichegroep, maar voorbij gaat aan de brede behoefte aan échte, volwaardige woningen waar meer mensen terechtkunnen. Zo benut de gemeente haar schaarse grond inefficiënt, terwijl gezinnen snakken naar een fatsoenlijk dak boven hun hoofd.

Hielko Mels

Column: Onze parken zijn geen bouwgrond

LDA beschermt het groen van Hollands Kroon

In Hollands Kroon zijn we trots op onze groene leefomgeving. Grote én kleine parken zorgen voor rust, ruimte en ontspanning in onze dorpen en steden.  Ze zijn de groene longen van onze wijken, plekken waar kinderen spelen, buren elkaar ontmoeten en waar de natuur even adem krijgt. Maar die waardevolle parken staan onder druk. Wat we zien, is dat parken – vooral de grotere – stukje bij beetje worden ingeperkt. Een randje hier voor een parkeerplek, een hoekje daar voor bebouwing, en zo verdwijnen vooral de kleinere langzaam uit het straatbeeld. Vaak begint het met goede bedoelingen, maar de optelsom van al die kleine ingrepen is een groot verlies voor onze leefomgeving. LDA zegt: tot hier en niet verder.
Wij willen dat alle bestaande parken in Hollands Kroon – groot én klein – officieel in kaart worden gebracht. Niet alleen op papier, maar met heldere, vastgelegde contouren die aangeven: dit is park, en dit blijft park. Daarbovenop willen we een bindende afspraak met de gemeente: binnen deze contouren mag níets meer worden aangepast, bijgebouwd of afgesnoept. Zo zorgen we dat ook toekomstige generaties kunnen genieten van het groen dat wij nu nog hebben. Ook de nieuwe kleine parken die ontstaan bij nieuwe woonwijken verdienen bescherming. Want als je een wijk bouwt, bouw je niet alleen huizen – je bouwt leefbaarheid. En groen hoort daarbij. Bij LDA kiezen we voor een gemeente die vooruit denkt, en die de waarde van haar groen serieus neemt. Niet alleen in mooie woorden, maar in harde afspraken.
Stem LDA. Voor parken met een toekomst. Voor groen dat blijft.
Hielko Mels

Ter verbetering van uw gebruikerservaring wordt op deze website van LDA gebruik gemaakt van cookies.